“Eskiden beri, “İman kurtarmak zamanıdır” dediğimiz
ve ihtiyarım olmadan tekrarla erkân-ı imaniyeye dâir burhanlardan
tahşidat-ı azîmeyi yaptığımız çok haklı ve lüzumlu olduğunu zaman gösterdi…”
((Kastamonu lhk.27.mktp)

Üstadımız Bediüzzamam hz.leri 26. Söz olan imanı 6. cı ve son rüknü olan
Kader bahsine tenkit ve itirazlara , inkar ve saldırılara ,
Kur’an ve hadislerin delil ve nuruyla en şer’i ve mukni delil, hüccetlerle;
Hakikatiyle akıllara, mana ve anlamıyle kalplere,
hikmet gayesiyle akıllara ışık tuttuğu gibi aynen öyle de;
29. sözde ve Allah’a iman meselesini,10. Söz de akla uzak görülen haşir meselesini
sonra yine sözler de melaike ye iman meselesini, v.s. gibi iman esasatlarını ve cüzü
hakikatlerini
Bediüzzaman hz. nin dediği gibi Risale-nur, İmani meseler de gavsı azamdır!,,
Aynen öyle de Peygambere iman meselesinde de hadisleri inkar edenlere veya idrak
edemeyenlere de;
ediüzzaman hazretlerinin Şualar eserinde, Birinci Şua’da şöyle geçer:
“Her bir ayetin mânâ mertebe,lerinde  bir zâhiri, bir bâtını,
bir haddi, bir muttalaı vardır,
Bu dört tabakadan her birisinin
(hadisçe mealen)  furûatı, işârâtı, dal ve budakları vardır.”
. Şualar, 1. Şua, 24. Ayat
“Bir iki ay evvel birden bire dua ederken, en has akraba
ve en hâlis talebelerin dairesine Hâfız Ahmed girdi,
“Benim de bu dairede hakkım var” dedi gibi hissettim.
Onu o has daire içinde her vakit mânevî kazançlarıma hissedar olmak için bıraktım v
e öyle de kalacak inşaallah.

Ve anladım ki, ikiniz bidâyeten, beraber Risale-i Nur’a hizmetiniz içindir…”
(Kastamonu lhk.27.mktp)
“Bu iştirak-i emval düsturu a’mâl-i uhreviyeye girse,
zararsız azîm menfaate medardır. Çünkü bütün emval, o iştirak eden herbir ferdin eline
tamamen geçmesinin sırrını taşıyor.
Çünkü, nasıl ki dört beş adamdan, iştirak niyetiyle biri gazyağı, biri fitil, biri lâmba, biri şişe,
biri kibrit getirip lâmbayı yaktılar.
Herbiri tam bir lâmbaya mâlik oluyor.
O iştirak edenlerin herbirinin bir duvarda büyük bir âyinesi varsa, herbirinin noksansız,
parçalanmadan, birer lâmba, oda ile beraber âyinesine girer.

Aynen öyle de, emvâl-i uhreviyede sırr-ı ihlâs ile iştirak ve sırr-ı uhuvvet ile tesanüd ve sırr-ı
ittihad ile teşrikü’l-mesâi, o iştirak-i a’mâlden hâsıl olan umum yekûn
ve umum nur herbirinin defter-i a’mâline bitamâmihâ gireceği,
ehl-i hakikat mâbeyninde meşhud ve vakidir. Ve vüs’at-i rahmet ve kerem-i İlâhînin
muktezasıdır.”
(21. lem’a)
“Evet, Beşinci Şuâ, umumun ve bilhassa ehl-i ilmin imanlarını tashih edip kurtarıyor…”
(Kastamonu lhk.27.mktp)
Ahir zaman ait gaybi meseler de, veya deccal
Süfyan veya mehdi ve mesih hakkında tevil, tabir, tefsir yapar

“Hem, Risale-i Nur’un muhterem bir talebesi
ve has dairesinde bulunan âhiret hemşirem validenizin hastalığı v
e ihtiyarlığı seni Isparta’ya celbi, hayırdır…” 
((Kastamonu lhk.27.mktp)
Bu vecize de Hakikatını bildiğimiz, manasını kavradımız şeylerin y
asadıktan sonra öğreneceğimiz bir nasihatla veya dersle
hikmetine ulaşacağımız hatırlatılıyor.
Zira hakikate ilme’l yakın ile, manaya ayne’l yakın ile,
hakka’l yakine ise ancak hayat imtihanlarının neticesinde ulaşılabilir!

Meselâ;
Açlık olmadan nimeti rızkı, hasta olmadan şifayı ve şafi ‘yi, yokluğa düşmeden varlık ve rahmeti, acze düşmeden kudreti tanımayız…

İşte bu da yaratılışın hikmetine,
hayatın gayesine ulaşmaktır,
Yani, bu da hayat imtihanın sabır şükür neticesiyle kazanılması demektir…

Bab-ı Şefkat NUR