Ancak Hz. Muhammed’in 1400 yıl önce yaşadığını düşünürsek, ona atfettiğimiz söz ve davranışların gerçek ve değişmez olduğundan nasıl emin olabiliriz? Hadis ilmine aşina olmayan biri için hadis koleksiyonları güvenilmez ve bozulmaya açık görünebilir. Ancak İmam Muhammed el-Buhari’nin 9. yüzyıldaki eseri sayesinde hadis ilmi, Peygamber’e (s.a.v.) atfedilen her söz için sistematik ve kapsamlı bir tahkik yöntemi kullanılarak bu tür sorunlardan korunmuştur. 21. yüzyılda hala doğrudan Peygamber Muhammed’in s.a.v. sözlerini işitmekteyiz.

El-Buhari’nin Yaşamı

Ebu Abdallah Muhammed ibn İsmail el-Buhari, 809 veya 810’da şu anda Özbekistan olan Buhara şehrinde doğdu. Kendi zamanından 3 kuşak önce Müslüman olmuş bir aileden geliyordu. Ne yazık ki el-Buhari için, babası daha bebekken öldü ve yetiştirilmesini annesine bıraktı. Zor koşullara rağmen, el-Buhari kendini genç yaştan itibaren İslami ilimleri incelemeye adadı.

Memleketindeki ve çevresindeki alimlerle birlikte çalışan Buhari, hadis çalışmalarına ve fıkıh, İslam fıkhına daldı. Küçük yaşlardan itibaren hukukun karmaşık meselelerini anlama konusunda benzersiz bir yetenek gösterdi, ancak daha da önemlisi, uzun ve karmaşık hadis rivâyetleri zincirlerini hatırlayabiliyordu. Bir hadisin sahih sayılabilmesi için, o sözü peygambere bağlayacak güvenilir bir raviler zincirine ihtiyaç vardır. El-Buhari bu konuda üstün başarı gösterdi.

El-Buhari, gençliğinin sonlarına doğru Buhara’daki eğitimini tamamlamış ve annesi ve erkek kardeşiyle birlikte Hac yapmak için Mekke’ye gitmiştir. 600’lerde İslam’ın yükselişinden bu yana Mekke, dünya gezginleri için eşsiz bir karışım yeri olmuştur. Tüm Müslümanlar en az bir kez Hac ibadetini tamamlamakla yükümlü olduğundan, Mekke dünyanın her yerinden insanlar tarafından sürekli olarak ziyaret edilmektedir. Buhari gibi bir hadis âlimi için bu tür bir ortam paha biçilmezdi.

Birkaç yıl Mekke ve Medine’de kalmış, burada dünyanın önde gelen hadis alimlerinden bazılarından hadisler toplamaya, hadis metinlerini (metn), raviler zincirini (isnad) ezberlemeye ve bilgisini ilerletmeye devam etmiştir. bu ravilerin güvenilirliğinin anlaşılması (insanların bilgisi – ‘ilm al-rijaal). Yetişkinlik hayatı boyunca öğrenimine devam etmek için Mısır, Suriye ve Irak’ı gezdi ve sonunda hadis koleksiyonunu derleyebileceği Basra’ya yerleşti.

Sahih-i Buhari

İmam Buhari, hadis ilmi üzerine birkaç eser yazmış olmasına rağmen, İslam bilimlerine en kalıcı katkısı, el-Jaami’ al-Sahih al-Musnad al-Muhtasar arak adlandırdığı 7000’den fazla hadis derlemesidir. Bu koleksiyonun tamamlanması 16 yıl sürdü ve derlenmesi tarihin en sahih hadis kitabı olarak kabul edildiğinden, kitabın ortak adı: Sahih-i Buhari, “Buhari’nin Sahih Hadisleri” anlamına gelir.

Sahih-i Buhârî’yi bu kadar eşsiz kılan şey, İmam Buhârî’nin hadislerin tefsirinde detaylara gösterdiği titizliktir. Bir hadisi sahih kabul etme konusunda diğer hadis âlimlerinden çok daha katı kuralları vardı. İmam Buhari, bu hadisi derlemesine dahil etmeden önce, belirli bir hadisin ravileri zincirinin sahih ve güvenilir olduğunun doğrulanması gerekiyordu. Örneğin kitaptaki ilk hadis şöyle başlamaktadır:

Altı râviden oluşan bu zincir, İmam el-Buhari tarafından titizlikle incelendi. Hadisin sahih sayılabilmesi için zincirdeki bütün insanların hayatlarını derinlemesine incelemesi gerekiyordu. Eğer birisi bir başkasından rivâyet ediyorsa, ikisinin aynı anda aynı yerde olmaları ve fiilen tanışıp hadis tartışmış olmaları gerektiğini anlamak için râvilerin nerede ve ne zaman yaşadıklarını araştırdı. Diğer hadis alimlerinin hepsi, birbirini takip eden iki ravinin şahsen karşılaştığına dair kanıt talep etmediler, ancak İmam el-Buhari’nin öznel, dikkatli ve katı gereksinimleri, onu eşsiz hadis alimleri arasında kılmaktadır.

İmam Buhari yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Babanın evladına duası,

oruçlunun duası ve

misafirin duası.

Hadis-i Şerif

BABANIN DUASI yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Abdullah b. Ömer’in naklettiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Allah için size sığınan kimseye sığınak olun. Allah için isteyen kimseye verin. Sizi davet edene icabet edin, size bir iyilik yapana karşılığını verin. Eğer onun karşılığını verecek bir şey bulamazsanız, karşılıkta bulunduğunuza kanaat getirinceye kadar ona dua edin.”

(D1672 Ebû Dâvûd, Zekât, 38)

Abdullah b. Amr’ın naklettiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Kim cehennemden uzaklaştırılıp cennete girmek isterse Allah’a ve âhirete inanırken ölüm kendisine erişsin. İnsanların kendisine nasıl davranmalarını istiyorsa, o da onlara öyle davransın.”

(HM6807 İbn Hanbel, II, 192; M4776 Müslim, İmâre, 46)

Güzel Davranışlar yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Ebû Musa anlatıyor:

“Bir oğlum oldu. Onu Peygamber’e (sav) getirdim. Adını İbrâhim koydu ve bir hurmayı ezip yumuşatarak ağzına verdi. Daha sonra (hayırlı ve) bereketli olsun diye dua edip çocuğu bana geri verdi…”

(B6198 Buhârî, Edeb, 109)

Ebu’d-Derdâ’nın naklettiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Muhakkak ki siz kıyamet günü isimlerinizle ve babalarınızın isimleriyle çağırılacaksınız. O hâlde (çocuklarınıza) güzel isimler koyun.”

(D4948 Ebû Dâvûd, Edeb, 61)

Ubeydullah b. Ebû Râfi’, babasının şöyle dediğini naklediyor:

“Fâtıma onu dünyaya getirdiğinde, Ali’nin oğlu Hasan’ın kulağına Resûlullah’ın (sav) namaz ezanı gibi ezan okuduğunu gördüm.”

(T1514 Tirmizî, Edâhî, 16)

Selmân b. Âmir ed-Dabbî’nin işittiğine göre, Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Çocuk dünyaya gelince onun için bir akîka kurbanı kesilir. Onun adına akîka kurbanı kesin ve (saçını tıraş etmek suretiyle) onu rahatlatın.”

(B5472 Buhârî, Akîka, 2)

Ali b. Ebû Tâlib şöyle demiştir:

“Resûlullah (sav) (torunu) Hasan için akîka olarak bir koyun kurban etti ve ‘Fâtıma, onun başını tıraş et ve saçının ağırlığı kadar gümüşü sadaka olarak ver.’ buyurdu.”

(T1519 Tirmizî, Edâhî, 19)

Bebek Doğunca Ne Yapılır? yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Ebû Saîd Râfi’ b. Muallâ (ra) anlatıyor:

Bir gün Resûlullah (sav) bana:

–Mescitten çıkmadan önce, Kur’an’daki en büyük sûreyi sana öğreteyim mi, buyurdu ve elimi tuttu. Yürümeye başladık. Mescitten çıkacağımız sırada:

–Yâ Resûlallah, bana Kur’an’daki en büyük sûreyi öğreteceğinizi söylemiştiniz, dedim. Resûlullah (sav):

–(Fazileti en büyük olan) O sûre, el-Hamdü lillâhi Rabbil-âlemîn (diye başlayan) Fâtiha sûresidir; o, namazda tekrar edilen yedi âyettir ve bana verilen Yüce Kur’an’(dan)dır, buyurdu.

(B5006 Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 9)

Ebû Saîd el-Hudrî’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle demiştir:

Bu canı bu tende tutan Allah’a yemin ederim ki, İhlâs sûresi, Kur’ân’ın üçte birine bedeldir.

(B7374 Buhârî, Tevhîd, 1)

Diğer bir rivayete göre Resûlullah (sav) ashâbına:

–Kur’an’ın üçte birini bir gecede okumaktan acze düşer misiniz, sorusuna cevaben sahâbîler:

–Yâ Resûlallah, buna hangimizin gücü yeter, dediler. Bunun üzerine Peygamber (sav):

–“Kul, hüvallâhü ehad. Allâhü’s-samed” diye başlayan İhlâs sûresi, Kur’an’ın üçte birine denktir, buyurdu.

(B5015 Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 13)

Ebû Saîd el-Hudrî (ra) anlatıyor:

Bir adam, birinin (namazda) İhlâs sûresini tekrar tekrar okuduğunu işitti. Adamın okuduğu miktarı azımsayarak sabahleyin Allah Resûlü’ne (sav) gelip bunu haber verdi. Bunun üzerine Peygamber (sav):

Bu canı bu tende tutan Allah’a yemin ederim ki, o sûre Kur’an’ın üçte birine denktir, dedi.

(B5013 Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 13)

Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) İhlâs suresi hakkında:

O sûre, Kur’an’ın üçte birine denktir, buyurmuştur.

(M1888 Müslim, Müsâfirîn, 261)

Enes’ten (ra) rivayet edildiğine göre bir kimse:

–Yâ Resûlallah, ben İhlâs sûresini seviyorum, dedi. Resûlullah (sav) da:

–Onu sevmen, seni cennete koyar, buyurdu.

(B774a Buhârî, Ezân, 106)

Ukbe b. Âmir’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle demiştir:

Bu gece indirilen âyetler var ya, onların benzerleri asla görülmemiştir. Onlar, Kul eûzuü bi-Rabbi’l-felâk ile Kul eûzü bi-Rabbi’n-nâs sûreleridir.

(M1891 Müslim, Müsâfirîn, 264)

Ebû Saîd el-Hudrî’den (ra) rivayet edildiğine göre o, şöyle demiştir:

Resûlullah (sav), cinlerden, kem gözlerden Allah’a sığınırdı. Nihayet Muavvizeteyn (Kul eûzü bi-Rabbi’l-felâk ile Kul eûzü bi-Rabbi’n-nâs) sûreleri nâzil olunca, bu ikisini okuyarak Allah’a sığınmaya başladı; diğer duaları bıraktı.

(T2058 Tirmizî, Tıb, 16)

Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav):

Kur’an’da otuz âyetli bir sûre vardır, (onu çok okuyan) insana bağışlanıncaya kadar şefaat eder. Bu sûre Tebârakellezî bi yedihi’l-mülk sûresidir, buyurmuştur.

(T2891 Tirmizî, Fedâilü’l-Kur’ân, 9; D1400 Ebû Dâvûd, Şehru Ramazan, 10)

Ebû Mes’ûd el-Bedrî’den (ra) rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber (sav) şöyle demiştir:

Kim, Bakara sûresinin sonundaki iki âyeti geceleyin okursa, bunlar ona yeter.

(B5009 Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 10; M1878 Müslim, Müsâfirîn, 255)

Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav):

Evlerinizi kabir hâline getirmeyin; (nafile ibadet edin, Kur’an okuyun). Şeytan, Bakara sûresinin okunduğu evden kaçar, buyurmuştur.

(M1824 Müslim, Müsâfirîn, 212)

Übey b. Ka’b (ra) anlatıyor:

Resûlullah (sav) bana: “Yâ Ebâ’l-Münzîr, Allah’ın Kitabı’ndan ezberlediğin âyetlerin hangisinin daha büyük olduğunu biliyor musun?” diye sordu. Ben de “Allâhü lâ ilâhe illâ hüve’l-hayyü’l-kayyûm” dedim. Bunun üzerine elini göğsüme vurarak, “İlmin mübarek olsun, yâ Ebâ’l-Münzîr” buyurdu.

(M1885 Müslim, Müsâfirîn, 258)

Ebû Hüreyre (ra) anlatıyor:

Resûlullah (sav), beni (toplanan) Ramazan sadakasını (sadaka-i fıtır) korumakla görevlendirmişti. Derken birisi gelip yiyeceklerden avuçlamaya başladı. Bunun üzerine adamı tuttum:

–Seni Resûlullah’a götüreceğim, dedim. Adamcağız:

–Elim dardadır. Çoluk çocuk sahibiyim, çok muhtaç durumdayım, diye yalvardı. Ben de adamı salıverdim. Sabah oldu Resûlullah (sav):

–Ebû Hüreyre, dün geceki tutsağın ne yaptı, diye sordu.

–Yâ Resûlallah (sav), çok muhtaç durumda bulunduğundan ve çoluk çocuk sahibi olduğundan bahsetti. Ben de ona acıdım ve onu salıverdim, dedim. Peygamber (sav):

–O sana yalan söyledi, tekrar gelecektir, buyurdu. Resûlullah’ın sözünden onun tekrar geleceğini anladığım için onu bekledim. Geldi ve hemen yiyeceklerden avuçlamaya başladı. Bunun üzerine:

–Seni Allah Resûlü’ne götüreceğim, dedim.

–Beni bırak, çünkü çok muhtaç durumdayım, bakmam gereken çoluk çocuğum var. Bir daha gelmem, dedi. Ben de acıdığım için onu bırakıverdim. Sabah olunca yine Resûlullah (sav) bana:

–Ey Ebû Hüreyre, dün geceki tutsağın ne yaptı, diye sordu.

–Bakmakla yükümlü bir ailesinin olduğunu ve muhtaç durumda kaldığını söyledi. Ben de merhamet edip onu bıraktım, dedim. Resûlullah :

–Sana yalan söyledi, yine gelecek, buyurdu. Üçüncü kez gelişini bekledim. Geldi ve hemen yiyecekleri avuçlamaya başladı. Onu yakaladım ve:

–Seni Resûlullah’a götüreceğim, bu üçüncü gelişin. Gelmeyeceğini söylediğin hâlde tekrar geliyorsun, dedim. Bunun üzerine:

–Beni bırak da sana birtakım sözler öğreteyim. Allah o sözlerle seni faydalandırır, dedi.

–Neymiş o sözler, diye sordum. Şöyle dedi.

–Yatağına girdiğinde Âyetü’l-Kürsî’yi oku. Böylece Allah’ın emriyle senin yanında daima bir muhafız bulunur ve sabaha kadar şeytan sana yaklaşamaz, dedi. Ben de onu bıraktım. Sabah olunca, Resûlullah (sav):

–Dün geceki tutsağın ne yaptı, diye sordu.

–Yâ Resûlallah, söylediğim takdirde Allah tarafından bana faydası dokunacak birkaç söz öğreteceğini söyledi, ben de onu bıraktım, dedim.

–Neymiş o sözler, buyurması üzerine:

–“Yatağına girdiğinde Allâhü lâ ilâhe illâ hüve’l-hayyü’l-kayyûm âyetini sonuna kadar oku; böyle yaparsan Allah’ın emriyle senin yanında daima bir muhafız bulunur ve sabaha kadar şeytan sana yaklaşamaz.” diye söyledi, dedim. Peygamber :

–Çok yalancı olduğu hâlde, bu sefer sana doğru söylemiş. Ey Ebû Hüreyre, üç gündür kiminle konuştuğunu biliyor musun, buyurdu.

–Hayır, dedim.

–O, şeytandır, buyurdu.

(B2311 Buhârî, Vekâlet, 10)

Ebu’d-Derdâ’dan (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah :

Kehf sûresinin başından on âyet ezberleyen kimse, Deccâl’in şerrinden kurtulur, buyurdu.

(M1883 Müslim, Müsâfirîn, 257)

Diğer bir rivayet ise “Kehf sûresinin sonundan” şeklindedir.

(M1884 Müslim, Müsâfirîn, 257)

İbn Abbâs (ra) anlatıyor:

Cebrail (as) yanında otururken Peygamber (sav) yukarıdan bir ses işitti ve başını kaldırdı. Cebrail (as):

–Bu, bir gök kapısıdır ki, yalnız bugün açıldı, şimdiye kadar açılmamıştı, dedi. Bu kapıdan bir melek inince, yine Cebrail (as):

–Bu melek, yeryüzüne ancak bugün inen bir melektir; şimdiye kadar hiç inmemişti, dedi. Melek, Resûlullah’a (sav) selâm verdi ve dedi ki:

–Sana verilen iki nuru müjdeliyorum. Bunlar senden evvel hiçbir Peygamber’e verilmedi (Bunlardan) biri Fâtiha sûresi, diğeri ise Bakara sûresinin sonlarıdır. Bunlardan bir harf bile okusan Allah mükâfatını verir.

(M1877 Müslim, Müsâfirîn, 254)

Kur’andaki En Büyük Sure ve Bazı Surelerin Faziletleri yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Ebû Hüreyre’den (ra) nakledildiğine göre, Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

“Dinarın ve dirhemin, kadifenin ve işlemeli elbiselerin kulu olana yazıklar olsun! (Böyle bir kişiye) bir şey verilirse memnun olur, verilmezse hoşnut olmaz.”

(B2886 Buhârî, Cihâd 70)

Musa b. Ali’nin, babası aracılığı ile naklettiğine göre, Amr b. Âs şunları anlatmıştır:

“Resûlullah (sav), ‘Kıyafetini ve silahını alıp yanıma gel.’ şeklinde bana haber gönderdi. Yanına gittim, abdest alıyordu. Bana kafasını kaldırıp baktı, sonra başını eğdi ve şöyle buyurdu: ‘Seni bir ordunun başında görevlendireyim de, Allah sana selâmet versin ve seni ganimete kavuştursun istiyorum. İyi bir niyetle senin mal sahibi olmanı istiyorum.’ Dedim ki, ‘Ey Allah’ın Resûlü! Ben mal için Müslüman olmadım. Aksine ben İslâm’a duyduğum arzu ve Resûlullah (sav) ile beraber olmak için Müslüman oldum.’ Hz. Peygamber (sav) bunun üzerine şöyle buyurdu: “Ey Amr! Salih/iyi kimse için hayırlı/iyi mal ne güzeldir!”

(HM17915 İbn Hanbel, IV, 197)

Malın Kölesi Olmamak yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Ebû Hüreyre’den (ra) nakledildiğine göre, Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

“Dinarın ve dirhemin, kadifenin ve işlemeli elbiselerin kulu olana yazıklar olsun! (Böyle bir kişiye) bir şey verilirse memnun olur, verilmezse hoşnut olmaz.”

(B2886 Buhârî, Cihâd 70)

Musa b. Ali’nin, babası aracılığı ile naklettiğine göre, Amr b. Âs şunları anlatmıştır:

“Resûlullah (sav), ‘Kıyafetini ve silahını alıp yanıma gel.’ şeklinde bana haber gönderdi. Yanına gittim, abdest alıyordu. Bana kafasını kaldırıp baktı, sonra başını eğdi ve şöyle buyurdu: ‘Seni bir ordunun başında görevlendireyim de, Allah sana selâmet versin ve seni ganimete kavuştursun istiyorum. İyi bir niyetle senin mal sahibi olmanı istiyorum.’ Dedim ki, ‘Ey Allah’ın Resûlü! Ben mal için Müslüman olmadım. Aksine ben İslâm’a duyduğum arzu ve Resûlullah (sav) ile beraber olmak için Müslüman oldum.’ Hz. Peygamber (sav) bunun üzerine şöyle buyurdu: “Ey Amr! Salih/iyi kimse için hayırlı/iyi mal ne güzeldir!”

(HM17915 İbn Hanbel, IV, 197)

Malın Kölesi Olmamak yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

İbn Ezher’in azatlı kölesi Ebû Ubeyd anlatıyor:

“Ömer b. Hattâb ile birlikte bir bayram geçirdim. Ömer geldi, namazı kıldırdı. Sonra cemaate dönerek bir konuşma yaptı ve şöyle dedi: ‘Resûlullah (sav) şu iki günde oruç tutmanızı yasakladı: Biri, Ramazan orucunuzu bitirip de bayram ettiğiniz gün, diğeri de kurbanlarınızı kesip etini yediğiniz gündür.’”

(M2671 Müslim, Sıyâm, 138; B1990 Buhârî, Savm, 66)

Enes (b. Mâlik) anlatıyor:

“Hz. Peygamber (sav) Medine’ye geldiğinde halkın eğlence ile geçirdiği iki gün vardı. Hz. Peygamber (sav): ‘Bu iki gün(ün özelliği) nedir?’ diye sordu. ‘Câhiliye döneminde o günlerde eğlenirdik.’ dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sav) şöyle buyurdu: ‘Şüphesiz Allah sizin için o günleri onlardan daha hayırlı olan Kurban ve Fıtır (Ramazan) bayramlarıyla değiştirdi.’”

(D1134 Ebû Dâvûd, Salât, 239)

Ramazan Bayramı yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Resûlullah (sav) fıtır sadakasını, oruçluyu faydasız ve müstehcen söz ve fiiller(in vebalin)den temizleyici, fakirlere de yiyecek olmak üzere belirledi. Kim onu bayram namazından önce verirse, o kabul olunmuş bir zekâttır. Kim de onu bayram namazından sonra verirse, o sadakalardan bir sadakadır.

(Ebu Davud, Zekât, 18)

Hz. Peygamber (sav) fıtır sadakasının insanlar bayram namazına çıkmadan önce verilmesini emretti.

(Buhari, Zekât, 76)

“Ramazan orucundan sonra hangi oruç daha üstündür” diye sorulunca Resûlullah (sav) şöyle buyurdu:

“Ramazan’ı tazim için tutulan Şaban ayındaki oruç.” Sonra hangi sadaka daha faziletlidir? diye sorulunca; “Ramazan’da verilen sadakadır.” buyurdu.

(Tirmizi, Zekât, 28)

Fıtır Sadakası yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

Resûlullah (sav) vefat edinceye kadar Ramazan’ın son on gününü itikâfta geçirmişti.

(Buhârî, İ’tikâf, 1)

Hz. Peygamber (sav), (Ramazan’ın) son on günü geldiğinde, ibadet hususunda gayretini daha da artırır, gecesini ihya eder ve ailesini de uyandırırdı.

(Buhârî, Leyletu’l-Kadr, 5)

İtikâfa giren, günahlardan uzak kalır ve kendisine tüm iyilikleri işleyen gibi sevap yazılır.

(İbn Mâce, Sıyâm, 67)

Her kim inanarak ve karşılığını Allah’tan umarak Kadir Gecesi’ni ibadetle ihya ederse, geçmiş günahları bağışlanır.

(Buhari, Savm, 6)

Resûlullah (sav), Ramazan’ın son on gününde itikâfa gireceği yere çekilir ve; “Kadir Gecesi’ni Ramazan’ın son on gününde araştırın” derdi.

(Buhari, Fadlu Leyleti’l-kadr, 3)

Kadir gecesini (Ramazan’daki) son yedi (gece) içerisinde arayınız.

(Ebu Davud, Şehru Ramazan, 5)

Hz. Âişe (ra) şöyle rivayet ediyor:

“Ey Allah’ın Resûlü! Kadir gecesi olduğunu bilirsem hangi duâyı okumamı tavsiye edersin?” dedim, bana “Şöyle de!” buyurdu: “Allah’ım sen affedicisin, ikram sahibisin, affetmeyi seversin beni de affet.”

(Tirmizi, Deavât, 84)

Ramazan’ın Son On Günü ve Kadir Gecesi yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.