“Gözlerinde de bir çeşit perde vardır.”

de, üslûbun tağyiriyle, 

cümle-i fiiliyeye tercihan cümle-i ismiyenin ihtiyar edilmesi, 

basar ile görünen delillerin sabit olduklarına,

kalb veya sem’ ile alınan deliller ise 

müteceddit ve gayr-ı sabit olduklarına işarettir!..”

(İşârâtü’l-îcâz, Bakara, 7. Ayet)

Madem

Kalb ve gözün temas ettiği şeyler içinde

zıtlar, farklı yollar ve muhtelif malzemeler bulunabilir…

ve kalb ve göz istisnasız hepsine temas edebilir…

Meselâ;

kalbin içine hayır da şer de ilham suretinde aynı anda gelebilir,

kalb her ikisine de kabildir…

Veya göz bir mekâna bakarken,

o ortam içinde bulunan güzeli de çirkini de aynı anda müşahede edebilir…

Ve dahi kalb ve göz aynı anda birçok farklı şeyi kabul etme istidadına sahiptir…

Ve yine madem;

Kalbin bu üstün yönü onu diğerlerine merkez ve efendi yapar.

Kulak da; cihât-ı sitteden –altı yönden- malûmat-bilgi-  alması,

cihetle – yönüyle- kalbe benzer…

Bütün bu kabiliyetlere rağmen eğer;

“…nur-u imanın sönmesiyle, 

mahiyeti, meyyit-i gayr-ı müteharrik gibi bir heykelden ibaret kalır!..”

(İşârâtü’l-îcâz, Bakara, 7. Ayet)

Hakiki manası ile,

kalbin vicdana açılan kapısı ve dimağa açılan kapısı mühürlenmişse,

“Gözlerinde de bir çeşit perde vardır.”

(Bakara,7.)

Yani; ayetin işaretiyle kalp gözü olan basiret bağlanmışsa,

Artık kulağa gelen seslerin,

göze gelen görüntülerin,

kalbe gelen hislerin hakikati olmayıp, sadece dünyalıktır ve dahi mecazidir!..

Bab-ı Şefkat NUR

Hayır ve Şer Kalbin İçinde yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

(h. şerif-harâiti)

 “Gizli münafıklar,

Vehhabilik damarıyla en ziyade İslamiyeti ve hakikat-i Kur’âniyeyi

muhafazaya memur ve mükellef olan bir kısım hocaları elde edip,

 ehl-i hakikati Alevilikle itham etmekle birbiri aleyhinde istimal ederek

dehşetli bir darbeyi İslamiyete vurmaya çalışanlar meydanda geziyorlar.” 

(Emirdağ Lahikası, s. 178)

Allah’ın ahlakı ile ahlaklanmak 

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki: 
(Bir kimse, bir zat ile konuşunca, eğer kalbinde, dünya sevgisi azalıp,

Allahü teâlâya bağlılığı artarsa,

onun keramet sahibi, evliyadan bir zat olduğu anlaşılır.

Eğer böyle olmazsa,

o zatın istidrac gösteren bir yalancı olduğu meydana çıkar.

(Evliya olmak için

Allahü teâlânın ahlakı ile ahlaklanmak gerek) buyurulmuştur.

Yani Allahü teâlânın sıfatlarına uygun sıfatlar, evliyada hasıl olur.

Fakat bu benzerlik sadece isimdedir.

Yoksa sıfatların özelliğinde beraberlik olmaz. 

(Allahü teâlânın ahlakı ile ahlaklanın) emrini anlatırken

Hace M. Parisa hazretleri, Tahkikat kitabında buyuruyor ki: 

“Allahü teâlânın bir sıfatı Basirdir. Yani Allahü teâlâ her şeyi görür.

Bir kimsenin kalb gözü açılır,

firaset ışığı ile, kendi ayıplarını ve başkalarının iyi huylarını görürse,

yani başkalarını kendinden üstün görürse

ve Allahü teâlânın her an gördüğünü göz önünde bulundurarak

hep Onun beğendiği şeyleri yaparsa, bu sıfatla edeplenmiş olur. 

Allahü teâlânın bir sıfatı da Mümittir. Yani öldürücü demektir.

Bir kimse, sünnetler yerine yerleşmiş olan bid’atleri yok ederse,

bu sıfatla sıfatlanmış olur. Bütün sıfatlar, bunlar gibidir.”

Cahiller, bu ahlaklanmayı başka türlü anlamış ve yoldan çıkmıştır.

Evliyanın ölüleri dirilteceğini, kaybolan şeyleri bileceğini sanmışlar,

günaha girmişlerdir.) [Müj. Mekt. 107] 

Allahü teâlânın sıfatlarından biri Settardır.

Yani günahları örtücüdür.

Müslüman da, din kardeşinin kusurunu örtmelidir. 

Allahü teâlâ Kerimdir. Rahimdir.

Yani lütfu, ihsanı bol ve merhameti çoktur.

Müslüman da, cömert ve merhametli olmalıdır!

Allahü teâlâ, Gaffardır, yani kullarının günahlarını affedicidir.

Müslümanlar da birbirlerinin kusurlarını affetmelidir!

Af, hak ettiği bir şeyi almayıp sahibine bağışlamak demektir.

Allahü teâlâ affedicidir, affedenleri sever.

Kur’an-ı kerimde mealen,

 (Affet, marufu emret ve cahillerden yüz çevir!) buyuruluyor.

(Araf 199)

Hadis-i şeriflerde de buyuruldu ki: 
(Affedin ki, Allahü teâlâ da sizi affetsin ve şerefinizi yükseltsin!) 

[İsfehani]

(Allah için affedeni Allahü teâlâ yükseltir, aziz eder.) 

[Berika]

(Kendinden uzaklaşanlara yaklaşmak, zulmedenleri affetmek,

kendini mahrum edenlere ihsan etmek, güzel huylu olmaktır.) 

[İ.Ebiddünya]

(Sana zulmedeni affet,

sana gelmeyene git, sana kötülük edene sen iyilik et,

aleyhine de olsa mutlaka doğru konuş.) 

[Ruzeyn]

(Musa aleyhisselam, “Ya Rabbi, senin indinde en aziz kimdir?” diye sordu.

Allahü teâlâ da, “İntikam almaya gücü yeterken affedendir” buyurdu.)

[Harâiti]

(Allahü teâlâ, merhameti olmayana merhamet etmez, affetmeyeni affetmez.) 

[İ.Ahmed]

(Affedin ki affa kavuşasınız!) 

[İ.Ahmed]

Bab-ı Şefkat NUR

AZİZ, İNTİKAM ALMAYA GÜCÜ YETERKEN AFFEDENDİR yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

İYİLİĞİ EMRET VE CAHİLLERDEN YÜZ ÇEVİR!…”

1“Sizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü men eden bir topluluk bulunsun. (Âl-i İmrân sûresi (3), 104)

 “Kendilerine apaçık deliller geldikten sonra ayrılığa düşüp ihtilaf edenler gibi olmayın. İşte onlar, evet onlar için büyük bir azab vardır”

 [Âl-i İmrân sûresi (3), 105].

 “Münafık erkekler ve münafık kadınlar birbirlerindendir. Kötülüğü emreder, iyilikten menederler”

 [Tevbe sûresi (9), 67].

2“Onlar, öyle kimselerdir ki, kendilerine yeryüzünde iktidar verdiğimiz takdirde, namazı kılarlar, zekâtı verirler, iyiliği emrederler, kötülükten vazgeçirmeye çalışırlar” 

[Hac sûresi (22), 41].

. “Siz insanlara iyiliği emredip kendinizi unutuyor musunuz?” 

[Bakara sûresi (2), 44];

 “Yapmadığınız şeyleri söylemek, Allah katında en sevilmeyen şeydir” 

[Saf sûresi (61),

 3] Her müslüman ferdin, gücü yettiği oranda iyiliği emir ve kötülükten nehiy görevi yapması ve İslâmî tebliğe katkıda bulunması ise farz-ı ayındır. 

Tabii ki bütün bunlar, şer’î mükellefiyeti olan kadın ve erkekler içindir.

“Siz insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz. İyiliği emreder, kötülükten menedersiniz.” 

(Âl-i İmrân sûresi (3), 110)

“Sen af ve kolaylık yolunu tut; iyiliği emret ve cahillerden yüz çevir.” 

(A’râf sûresi (7), 199)

İmam Ca’fer es-Sâdık diyor ki:

4- “İnanan erkekler ve kadınlar, birbirlerinin velisidirler. İyiliği emreder, kötülükten menederler.” (Tevbe sûresi (9), 71)

•  “İsrailoğullarından inkâr edenlere, Dâvud ve Meryem oğlu İsâ diliyle lânet edilmiştir. Bu, baş kaldırmaları ve aşırı gitmelerindendi. Birbirlerinin yaptıkları fenalıklara mâni olmuyorlardı. Yapmakta oldukları ne kötü idi.” 

(Mâide sûresi (5), 78-79)

6- “De ki: Hak Rabbinizdendir. Artık dileyen inansın, dileyen inkâr etsin.”

 (Kehf sûresi (18), 29)

Mü’minlere düşen görev, hakka inanmak, ona tabi olmak, hakkı yaymak ve yeryüzüne hakim olmasına çalışmaktır. İşte bu, ma’rufu emirdir.

• “Emrolunduğun şeyi açıkça bildir.” 

(Hicr sûresi (15), 94)

• “Biz fenalıktan menedenleri kurtardık; zâlimleri de Allah’a karşı gelmekten ötürü şiddetli azâba uğrattık.” 

(A’râf sûresi (7), 165)

Bab-ı Şefkat NUR

SEN AF VE KOLAYLIK YOLUNU TUT yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

“(Mü’minler) Allah’(ﷻ)tan başka hiçbir kimseden korkmazlar”

(Tevbe ,18).

Resulullah (ﷺ) bir kere dua ederken şöyle buyurdu:

“Ya Rabbi! Bana Kendi Muhabbetini, sevdiklerinin sevgisini

ve beni Senin sevgine yaklaştıracakların sevgisini ihsan eyle

ve Kendi sevgini bana hararetten, susuzluktan yananların,

soğuk suya kavuşmasını istemelerinden sevgili kıl!..

”(İmam Gazali, Kimya-yı Saadet, s. 594-

“Çünki Samed âyinesi olan bâtın-ı kalb ile

 sanem-misal dünyevî mahbublara perestiş etmek,

o mahbubların nazarında sakildir ve istiskal eder, reddeder.

 Zira fıtrat, fıtrî ve lâyık olmayan şeyi reddeder, atar!.. “

-24.söz,5.dal-

Kur’an’da “Eğer inanıyorsanız biliniz ki

en çok korkulmaya lâyık olan Allah’(ﷻ)tır.”

(et-Tevbe 9/13; el-Ahzâb 33/37),

“Onlardan değil, Benden (ﷻ)korkun” (Âl-i İmrân 3/175) buyurulur.

Allah Teâlâ(ﷻ) böyle kullarını över:

“Onlar Rablerinden  de, kötü azaptan da korkarlar.”

(er-Ra‘d 13/28). “

(Mü’minler) Allah’(ﷻ)tan başka hiçbir kimseden korkmazlar.”

(et-Tevbe 9/18; el-Ahzâb 33/39).

Hz. Peygamber,(ﷺ)

“Allah(ﷻ)‘ı en iyi bileniniz

ve ondan en çok korkanınız benim” buyurmuştur

(Buhârî, “Edeb”, 72; Müslim, “Fezâil”, 35).

Bir hadiste de (ﷺ)

“Hikmetin başı Allah(ﷻ) korkusudur“

(Aclûnî, Keşfü’l-hafâ, I, 421) buyurulmuştur.

“Madem öyledir;

bu havf ve muhabbeti, öyle birisine tevcih et ki,

senin havfın lezzetli bir tezellül olsun.

Muhabbetin, zilletsiz bir saadet olsun!..

Evet Hâlık-ı Zülcelal’inden havf etmek,

onun rahmetinin şefkatına yol bulup iltica etmek demektir!..”

24.söz,5.dal-

Bab-ı Şefkat NUR

HAVFULLAH; ALLAH KORKUSU… yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

“Allah’ın, lütuf ve kereminden kendilerine verdikleri ile
sevinçli bir halde arkalarından gelecek
ve henüz kendilerine katılmamış olan şehit kardeşlerine ; 
“ Onlara hiçbir korku yoktur ve mahzun olmayacaklardır.” Diye müjdelemek isterler.”
(âl-i imrân-170)
Materyalistlerin cevaplayamayacağı en güzel delillerden sadece bir tanesi
Maddenin kanunu olduğunu ve bunu tesadüflerin belirlediğini söyleyenlerin
şu gerçeği görmeleri gerekir.
Yanma olayı oksijensiz gerçekleşmez;
Şöyleki uzayda oksijen olmadığı halde Güneş olabildiğince sıcaktır ve yanmaktadır
bu da bize Allah katında maddenin kanunu olmadığını gösteriyor
ve şu ayettende anlaşılıyor ki.
“Diriltende öldürende ancak odur, olmasını istediği şeye ol der oda oluverir.”
(Mümin 68)
Diğer bir ayette şudur
“Rabbinin sununa (gücüne) bakmazmısın?..
O gölgeyi (evreni)nasıl uzatıyor (büyütüyor.) O şayet dileseydi onu daim ve sabit
bırakırdı.
Sonra güneşi o gölgeye
(evrene,ve evreni Allahın yarattığına) bir delil kıldık (gösterdik;)
.Sonrada gölgeyi (evreni) güneşin yükselmesiyle azar azar kendimize çektik.”
(Furkan 45-46)

“Bizim uğurumuzda mücahede edenlere gelince

elbette biz onlara yollarımızı gösteririz
ve şübhesiz ki Allah her halde muhsinlerle beraberdir-“
(Ankebut-69)

Bab-ı Şefkat NUR

DİRİLTENDE ÖLDÜRENDE ANCAK O’DUR yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

ALTI CİHETİ NURANÎDİR, 

SIDK VE HAKKANİYETİNİ GÖSTERİR!..

“Evet, altında hüccet ve burhan direkleri, üstünde sikke-i i’caz lem’aları,

önünde ve hedefinde saadet-i dâreyn hediyeleri, arkasında nokta-i istinadı 

vahy-i semâvî hakikatleri, sağında hadsiz ukul-ü müstakîmenin delillerle tasdikleri

, solunda selim kalblerin ve temiz vicdanların

ciddî itminanları ve samimî incizapları ve teslimleri,”

(7.şua)

Evet esasatında vahye dayalı olması, üstünde mucizevi icazları,

neticesinde kıymettar meyveler gibi,

önünde iki cihanın saadet reçetesi,

sağında islâm ağacının her asra bakan medrese alimleri, mücedddid ve münevverler

solunda sünnetullaha tabi tekke asfiya ve evliyaları,

tam bir imtinan ve teslimiyetle bu yola baş koymuş selim kalpler, nurani akıllar!..

“Hem nev-i insanın humsu, belki kısm-ı âzamı,

göz önünde o Kur’ân’a müncezibâne ve dindarâne irtibatı

ve hakikatperestâne ve müştakane kulak vermesi

ve çok emarelerin ve vakıaların ve keşfiyatın şehadetiyle,

cin ve melek ve ruhanîlerin dahi 

tilâveti vaktinde pervane gibi hakperestâne etrafında

toplanması,

Kur’ân’ın kâinatça makbuliyetine ve en yüksek bir makamda bulunduğuna bir imzadır.”

(7.şua)

Hem insanlığın beşte biri ve büyük bir kısmının teveccühü ve

İslâm’la şereflenip, iki dünyasını ihya etmesi,

Hatta Müslüman olmayanların bile islâm medeniyetinden istifade ettiği,

Batıda reforum ve Rönesans hareketlerinde görülmüştür.

Bütün icat ve keşiflerin islâm’la başlaması,

Bütün cin ve ruhanilerin Kur’an okunduğu zaman pervane olup hakperest davranmaları,

“Kur’ân’ın kâinatça makbuliyetine ve en yüksek bir makamda bulunduğuna bir imzadır.”

Bab-ı Şefkat NUR

KUR’ÂN’IN ALTI CİHETİ NURANÎDİR yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

ALLAH’IN KELAM SIFATINA KUVVETLİ İKİ DELİL…

Peygamberlere verilen mukaddes kitaplar ve sayfalar da vahyin ikinci kuvvetli

ve mütevatir bir delili olduğu gibi; 

Vahiy ve peygamber, Allah’ın Kelam sıfatına kuvvetli iki delil oluyorlar!..

Vahyin hakikat-ı kudsiyesi beş esas üzere anlaşılabilir.

“Birincisi: لِلتَّنَزُّلاَتِ اْلاِلَهِيَّةِ اِلٰى عُقُولِ الْبَشَرِ denilen, beşerin akıllarına ve fehimlerine göre konuşmak, bir tenezzül-ü İlâhîdir. Evet, bütün zîruh mahlûkatını konuşturan ve konuşmalarını bilen, elbette Kendisi dahi o konuşmalara konuşmasıyla müdahale etmesi, rububiyetin sıfatının bir gereğidir…”

(7.şua)

Zira terbiye eden konuşacak, rızk veren hitap edecektir!..

“İkincisi: Kendini tanıttırmak için, kâinatı bu kadar hadsiz masraflarla, baştan başa harikalar içinde yaratan ve binler dillerle kemâlâtını söylettiren, elbette Kendi sözleriyle dahi Kendini tanıttıracak.

Üçüncüsü: Mevcudatın en müntehabı ve en muhtacı ve en nâzenini ve en müştakı olan hakikî insanların münâcâtlarına ve şükürlerine fiilen mukabele ettiği gibi, kelâmıyla da mukabele etmek, hâlıkıyetin şe’nidir.”

(7.şua)

Allah, kâinatta fiil ve icraatları ile insanlara sonsuz iyilik ve ihsanlarda bulunuyor. ve icraatları ile insanlara sonsuz iyilik ve ihsanlarda bulun insanların üzerinde görünen beceri ve başarılar, Allah’ın insanlara fili olan ihsan kelâmıdır.

İşte bu  sebepten

“Sana gelen iyilik Allah’tandır. Başına gelen kötülük ise nefsindendi!..”

(nisa,79) denmiştir.

Allah tekellüm etmese idi, yaratma fiili kemalini bulamayacaktı.

Bu da O’nun yaratma sıfatı olan Hâlık ismine muvafık olmaz.

Dördüncüsü: İlim ile hayatın zarurî bir lâzımı ve ışıklı bir tezahürü olan mükâleme sıfatı, elbette ihatalı bir ilmi ve sermedî bir hayatı taşıyan Zâtta, ihatalı ve sermedî bir surette bulunur.

Beşincisi: En sevimli ve muhabbetli ve endişeli ve nokta-i istinada en muhtaç ve sahibini ve malikini bulmaya en müştak, hem fakir ve âciz bulunan mahlûkatlarına, acz ve iştiyakı, fakr ve ihtiyacı ve endişe-i istikbali ve muhabbeti ve perestişi veren bir Zât, elbette Kendi vücudunu onlara tekellümüyle iş’ar etmek, ulûhiyetin muktezasıdır.”

(7.şua)

Fakir için gani olan Rahman Allah.

Endişeli ve tereddüdü olana eman ve selam olan Allah!..

Tevekkül edene kayyum olan Allah!..

Muhtaç olana  medet olan Allah!…

insana, bütün ihtiyaçlarını yerine getirecek bir Allah.

Sahibini bulmaya müştak olan insana,

malikiyetini her cihet ile gösteren bir Allah.

‘Yere göğe sığmam, ama mü’min kulumun kalbine sığarım’

(Aclunî, 2/195). diyen Allah;

kulunun kalbini ve ruhunu sebeplere ve aciz mahlûkata kaptırmaması için,

elbette onunla konuşacak, varlığını ve birliğini bildirecek, kendisini sevdiği için

yarattığını ifade edecek, kendisine -iman etmek ve kulluğunu takınmak şartıyla–

ebedî bir cenneti ve sonsuz saadeti halk ettiğini ifade edip o insanı rahatlatacak

ve kesrette dağılmasına izin vermeyecektir!..

Bab-ı Şefkat NUR

VAHİY yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

BÜTÜN ZAMANLARIN İLİM  VE HİKMETLİ DERSLERİNİ

İNSANLARIN AKIL, VİCDAN, KALP VE RUHUNA

HER HİTAP VE BEYANINDA NURANİ VE FEYİZLERLE NAKŞETTİ….,

“Sedd-i Zülkarneynin tahribiyle Ye’cüc ve Me’cüclerin dünyayı fesada vermesi gibi,

 şeriat-ı Muhammediye (a.s.m.) olan sedd-i Kur’ânî’nin tezelzülüyle

ve Ye’cüc ve Me’cücden daha müthiş olarak ahlâkta ve hayatta 

zulmetli bir anarşilik ve zulümlü bir dinsizlik fesada ve ifsada başlıyor.

Risale-i Nur’un şakirtleri,

böyle bir hâdisede mânevî mücahedeleri,

 inşaallah zaman-ı Sahâbedeki gibi, az amelle,

pek büyük sevap ve a’mâl-i sâlihaya medar olur!..”

(Kastamonu lhk.-103. Mktp)

 “şeriat-ı Muhammediye (a.s.m.) olan sedd-i Kur’ânî’nin tezelzülüyle

ve Ye’cüc ve Me’cücden daha müthiş olarak ahlâkta ve hayatta 

zulmetli bir anarşilik ve zulümlü…”

demekle, aşağıda ki dokuzuncu telvihte izah edilen manayı ifade etmiştir…

“,,, âlem-i küfrün ve siyaset-i Hıristiyaniyenin, nur-u İslâmiyeti söndürmek için

müthiş hücumlarına karşı dahi,

üç mühim ve sarsılmaz kale-i İslâmiyeden bir kalesidir.

(BU ÜÇ KALE; ‘HİLAFET, MEDRESE VE TEKKE’DİR.)

Merkez-i hilâfet olan İstanbul’u beş yüz elli sene bütün âlem-i

Hıristiyaniyenin karşısında muhafaza ettiren,

İstanbul’da beş yüz yerde fışkıran envâr-ı tevhid ve o merkez-i İslâmiyedeki 

ehl-i imanın mühim bir nokta-i istinadı,

o büyük camilerin arkalarındaki tekkelerde

Allah Allah diyenlerin kuvvet-i imaniyeleri

ve marifet-i İlâhiyeden gelen bir muhabbet-i ruhaniye ile cûş u huruşlarıdır!..”

(29. mektp-9. Tlvh)

“Kurun-u ûlânın mecmu vahşetini, bu medeniyet bir defada kustu!”

(Sünuhat)

Aynı asır içinde ve “Ye’cüc ve Me’cücden

 daha müthiş olarak ahlâkta ve hayatta zulmetli bir anarşilik ve zulüm-“

yani; faşizim, kominizim ve bu gün için siyonizim belâsı

bulaşıcı veba gibi her tarafı sararken…

Risale-i nur ise FURKAN-I HAKİM’ den aldığı

bütün zamanların ilim  ve hikmetli derslerini

İnsanların akıl, vicdan, kalp ve ruhuna

her hitap ve beyanında nurani ve feyizlerle nakşetti….

İnsanlar bu eserleri mütalaa ettikçe, kalbinde,

fikrinde ve ruhunda marifet kesbetti

Risale-i Nur ilim, irfan ve marifet sahasında büyük bir teceddüd yaptı,

İnsanlara;

ulvi tekâmül kapılarını açıp,

onları zulmetten nura, cehaletten, feyiz ve marifete çıkardı!…

Bab-ı Şefkat NUR

Risale-i Nur Dersleri yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

ACÎB VE MUNTAZAM İNKILÂBLAR GEÇİRİYOR.!..”

(29.söz)

“İsterse gönlünüzde büyüyen (dirilmesi size imkânsız gelen) 

herhangi bir mahlûk! (Allah sizi mutlakā diriltecektir.)”

Buna rağmen diyecekler ki: “Bizi tekrar (hayâta) kim döndürecek?

” De ki: “Sizi ilk def‘a yaratan!” 

Bunun üzerine sana (alaylı alaylı) başlarını sallayacaklar

ve: “Ne zaman o?” diyecekler. De ki: “Umulur ki yakın olabilir!..”

(isra,51)

 “Vücûd-ı insan, tavırdan tavıra geçtikçe

acîb ve muntazam inkılâblar –değişiklikler- geçiriyor.

Nutfeden -bir damla sudan– alakaya 

(ana rahmi duvarına tutunmuş,asılı bir hücre topluluğuna),

alakadan mudğaya

 -dişle çiğnenmiş ete benzeyen bir cenine-,

mudğadan azm ve lâhme -kemik ve ete –

 azm ve lâhmden halk-ı cedîde -yeni bir yaratılışa-

 yani insan sûretine inkılâbı, gāyet dakik –ince- düsturlara tâbi‘dir.

O tavırların herbirisinin öyle kavânîn-i mahsûsa -husûsî kānûnları-

ve öyle nizâmât-ı muayyene – belirli nizamları – 

ve öyle harekât-ı muttarideleri -düzgün hareketleri- vardır ki;

cam gibi,

altında bir kasıd, bir irâde, bir ihtiyâr, bir hikmetin cilvelerini gösterir.

Acabâ mümkün müdür ki:

Bu derece nihâyetsiz bir kudret ve muhît -kuşatıcı- bir hikmet ile

 rubûbiyet -terbiye ve idâre- eden ve zerrâttan – zerrelerden –

tâ seyyârâta – gezegenlere – kadar bütün mevcûdâtı kabza-i tasarrufunda 

-hükmü altında – tutmuş ve intizam ve mîzan –ölçü- dâiresinde döndüren

Sâni‘-i zü’l-Celâl NEŞ’E-İ UHRÂyı -tekrar dirilmeyi- 

yapmasın veya yapamasın!,,

İşte çok âyât-ı Kur’âniye -Kur’ân âyetleri-,

şu hikmetli NEŞ’E-İ ÛLÂyı -ilk dirilmeyi-

nazar-ı beşere vaz‘ ediyor -insana gösteriyor-.

Haşir ve kıyâmetteki NEŞ’E-İ UHRÂyı ona temsîl ederek,

istib‘âdı –akıldan uzak görmeyi- izâle eder –giderir-.”

 (Sözler, 29. Söz, 198-200)

Bab-ı Şefkat NUR

VÜCÛD-I İNSAN yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.

SÂNİİN İNKÂRI, BASARIN ŞUHUDUNU İNKÂRDAN

DAHA ZİYADE MÜNKERDİR!..”

“Basar masnuatı görüp de, basiret Sânii görmezse çok garip ve pek çirkin düşer.

Çünkü, o halde Sâniin mânen, kalben görünmemesi, ya basiretin fıkdânındandır

veya kalb gözünün kör olmasındandır.

Veya pek dar olduğundan, meseleyi azametiyle kavramadığındandır.

Veya bir hızlandır.

Ve illâ, Sâniin inkârı, basarın şuhudunu inkârdan daha ziyade münkerdir.”

(mesnevi-i Nuriye- onuncu risale)

“Bir kısmı arzımızdan bin defa büyük ve o büyüklerden bir kısmı

 top güllesinden yetmiş derece sür’atli yüz binler ecram-ı semâviyeyi direksiz,

düşürmeden durduran ve birbirine çarpmadan fevkalhad çabuk ve beraber gezdiren;

yağsız, söndürmeden mütemadiyen o hadsiz lâmbaları yandıran ve hiçbir gürültü

 ve ihtilâl çıkartmadan o nihayetsiz büyük kütleleri idare eden ve güneş

ve kamerin vazifeleri gibi, hiç isyan ettirmeden

o pek büyük mahlûkları vazifelerle çalıştıran

ve iki kutbun dairesindeki hesap rakamlarına sıkışmayan bir nihayetsiz uzaklık içinde,

aynı zamanda, aynı kuvvet ve aynı tarz ve aynı sikke-i fıtrat ve aynı surette,

beraber, noksansız tasarruf eden ve o pek büyük mütecaviz kuvvetleri taşıyanları,

tecavüz ettirmeden kanununa itaat ettiren ve o nihayetsiz kalabalığın enkazları gibi,

göğün yüzünü kirletecek süprüntülere meydan vermeden,

pek parlak ve pek güzel temizlettiren

ve bir muntazam ordu manevrası gibi manevrayla gezdiren

ve arzı döndürmesiyle, o haşmetli manevranın başka bir surette hakikî 

ve hayalî tarzlarını her gece ve her sene sinema levhaları gibi

seyirci mahlûkatına gösteren bir tezahür-ü rububiyet

ve o rububiyet faaliyeti içinde görünen teshir, tedbir, tedvir, tanzim, tanzif, tavziften mürekkep bir hakikat,

bu azameti ve ihatatı ile o semâvât Hâlıkının vücub-u vücuduna

ve vahdetine ve mevcudiyeti, 

semâvâtın mevcudiyetinden daha zâhir bulunduğuna bilmüşahede şehadet eder!..

(Ayete’l-kübra-şualar) 

Bab-ı Şefkat NUR

SANATKARIN İNKARI yazısı ilk önce Nurlu Hizmet üzerinde ortaya çıktı.